Ewolucyjny rozwój człowieka jest procesem, który rozpoczyna się w chwili, gdy struktury Istoty schodzą do ludzkiego ciała. Proces ten dokonuje się w siódmym miesiącu życia płodowego. Od narodzin dziecko posiada w pełni ukształtowane energetyczne struktury i funkcjonuje w wymiarze duchowym. Ma także struktury świadomości i jest połączone na poziomach wysokoenergetycznych z Istotą. Człowiek przychodzi na świat w pełni przygotowany do duchowego rozwoju. Czy rozwój ten nastąpi, zależy od wibracyjnego środowiska, w którym dziecko wzrasta. Rodzina i jej utrzymywane wymiary stają się bramą: mogą otworzyć drogę ku rozwojowi albo ją zamknąć.
Kolejnym etapem jest etap dzieciństwa. W tym okresie Istota stara się utrzymać struktury małego Człowieka na możliwie najwyższym poziomie wibracyjnym, nawet w niesprzyjających warunkach. Ważny jest tu nie tylko kontakt z najbliższymi, lecz także z całym otoczeniem. Energetyka iluzji przenika bowiem struktury dziecka, niosąc zarówno potencjały wzrostu, jak i niskowibracyjne obciążenia. W ten sposób dochodzi do wzrostu lub spadku wibracji, podczas którego Istota jest przenikana arsenałem energii o różnych ładunkach wibracyjnych. W takim środowisku ogromnie ważne jest doświadczenie opiekuna dziecka i chronienie potomstwa własną wibracyjną potęgą. Bez zrozumienia zasad świata energetycznego, zadanie to dla opiekuna jest niemal niewykonalne.
W ciągu kolejnych lat energetyka dziecka stabilizuje się na poziomie odpowiadającym jego funkcjonowaniu w świecie. Od tego momentu możliwości Istoty zależą od wibracyjnej doskonałości młodego człowieka. Jeśli żyje on w przestrzeniach wysokowibracyjnych, rozwój duchowy trwa. Jeśli jednak zanurza się w coraz niższe wymiary, oddala się od Istoty, często nie zdając sobie z tego sprawy. Poniżej siódmego wymiaru pomoc Istoty staje się niemożliwa — dopóki człowiek nie wzrośnie wibracyjnie, kontakt zostaje przerwany.
Dlatego tak ważne jest poznanie podstawowych zasad świata wysokoenergetycznego i duchowego, oraz troska a także zadbanie o wibracyjny rozwój dziecka od pierwszych chwil jego życia.
Jeżeli dziecko otrzyma stabilne warunki do wibracyjnego wzrostu oraz ma nauczyciela, który jest w stanie wyjaśnić mu podstawowe prawa i zasady świata wysokoenergetycznego oraz duchowego, wówczas jego rozwój przebiega w doskonalszych wibracyjnie warunkach. Stopniowo buduje Siebie, a w Istocie odnajduje swoje korzenie. W takich warunkach nie istnieje ryzyko, że jego energetyka spadła do wymiarów zamykających drogę duchowego rozwoju.
Ewolucja duchowa człowieka jest procesem rozpoczynającym się jeszcze przed narodzinami dziecka. Fundamentem tego rozwoju jest środowisko wibracyjne, w którym dziecko dorasta. Rodzina, opiekunowie i otoczenie stają się strażnikami jego duchowej Drogi, a on sam jest w stanie budować swoją potęgę wibracyjnie. Jeśli zapewnią mu przestrzeń wysokich wibracji i wiedzę o zasadach świata energetycznego, dziecko nie tylko zachowa kontakt z Istotą, lecz także rozwinie się w pełni, odkrywając w sobie własne duchowe źródło.
