Obraz świata duchowego, dla potrzeb zrozumienia jego nauk, rozróżnia dwa zasadnicze obszary: świat wysokoenergetyczny oraz świat niskoenergetyczny. Obydwa należą do przestrzeni świata energetycznego. Każdy z nich powstał z odmiennych rodzajów energii i jej wibracyjnych potencjałów. Świat fizyczny, znany ludziom na co dzień, stanowi jedynie najgęstszą warstwę tej rozległej, wielowymiarowej rzeczywistości energetycznej.
Świat wysokoenergetyczny tworzony jest z energetycznych struktur i przenikany wyłącznie energiami, które ten świat zasilają. To właśnie świat duchowy przenika te poziomy, a one z kolei wpływają na prawa rządzące światem materialnym. Świat wysokoenergetyczny kształtuje i utrzymuje obraz najniższych wymiarów — przestrzeni nazywanej światem niskoenergetycznym.
Świat najniższych wymiarów posiada odmienne struktury, które unoszą wibracyjny potencjał człowieka i są częściowo widzialne ludzkimi oczami. W materiałach określamy go mianem świata materii, choć w faktycznie jest to również świat energii, tyle że o specyficznej częstotliwości drgań. Znajdują się w nim także subtelne ciała człowieka, niewidoczne dla fizycznego wzroku. O tych powłokach pisaliśmy szerzej w innych publikacjach, do których warto sięgnąć, aby zgłębić temat w pełni.
Jak wspomnieliśmy, świat wysokoenergetyczny jest subtelną, odmienną strukturą wspieraną przez wysokowibracyjne ładunki. Różni się zasadniczo od świata niskoenergetycznego, czyli materii, i to on warunkuje procesy zachodzące w niższych wymiarach. Z kolei świat energetyczny najniższych wymiarów jest wibracyjnie zróżnicowany — przenikają go zarówno energie wysokowibracyjne, jak i te, które oddziałują na struktury energetyczne w sposób niekorzystny.
Świat najniższych wymiarów funkcjonuje na zupełnie innym wibracyjnym poziomie, na który człowiek może wpływać. W tych najgęstszych przestrzeniach cząsteczki wibracyjne wyglądają jak wibrujące powolutku kulki. Im wyżej wznosimy się w hierarchii energetycznej, tym szybsze stają się drgania, a różnice potencjałów tworzą odmienne wibracyjnie struktury. Na wyższych poziomach świat zmienia się i staje się całkowicie odmienny, na co wpływ mają gęstości wibracyjnych drgań.
Wibracja energii jest fundamentem wszystkiego. Na różnych poziomach są różne potencjały, wynikające z wibracji drgających w różny sposób. Wibracje te tworzą energie, z której powstają światy energetyczne, a więc i świat fizyczny. Wszystko, co istnieje — od myśli i emocji po ciała i materię — jest efektem wibracji o różnej gęstości.
Określona gęstość cząsteczek wibracji tworzy różnice w potencjałach. Niektóre wibracje są tak gęste, że stają się widoczne gołym okiem, jak ciała ludzi czy zwierząt. Inne, subtelniejsze manifestują się jako myśli, emocje czy stany wewnętrzne. Wibracje tworzą także stany wibracyjne, których doświadcza człowiek na co dzień. Dysponując arsenałem możliwości, świat duchowy przenika świat energetyczny, a ten wpływa na reguły fizycznego (materialnego) świata i na zmiany, które w nim zachodzą.
Świat fizyczny — przestrzeń najgęstszych energii — jest przenikany przez byty o odmiennych energetycznych potencjałach. Jedne wspierają energetykę ludzkiego gatunku, a inne działają hamująco na jej wibracyjny wzrost. Zgodnie z zasadami energetycznego świata- potężniejsza wibracyjnie wartość przenika wartość o słabszym wibracyjnie potencjale, wpływając na jej struktury. Dlatego ludzie pod wpływem zmian energetycznych funkcjonują na różnych poziomach wibracji. Od tych poziomów zależy funkcjonowanie i działanie ludzkich struktur w najniższych wymiarach oraz możliwość ich wynoszenia na coraz wyższe wymiary. Wibracyjny potencjał kształtuje doświadczenia, możliwości i kierunek rozwoju człowieka. Ostatecznie to poziom wibracji decyduje o jakości ludzkiego życia i o tym, jak człowiek postrzega rzeczywistość.
