Wibracja energii jest prapoczątkiem wszystkiego, co istnieje. To drgania wynikające z energii, z którego rodzą się światy i doświadczenia. Gęstość tych drgań określa potencjał wibracji — im wyższa, tym subtelniejsza i bardziej świetlista. Wibracje są więc budulcem zarówno światów niematerialnych, jak i materialnych. W tej wstępnej części skupiamy się na ich roli w przestrzeni energetycznej, a w kolejnych publikacjach rozwiniemy temat szerzej.
Na różnych poziomach istnienia są potencjały, wynikające z wibracji drgających w różny sposób. To właśnie one tworzą energie, z których powstają światy energetyczne, a w konsekwencji także świat fizyczny. Wszystko — myśli, emocje, ciała, materia — jest manifestacją wibracji o odmiennej gęstości. Gęste wibracje przybierają formy widoczne gołym okiem, jak ludzkie czy zwierzęce ciała. Subtelniejsze przejawiają się jako myśli, uczucia, intuicje i stany wewnętrzne. To one tworzą wibracyjne jakości, których człowiek doświadcza każdego dnia.
Wibracje mogą być odczuwane na wiele sposobów — poprzez ciało, emocje, subtelne odczucia, a nawet za pomocą urządzeń pomiarowych. W swojej istocie wibracja jest drgającą energią obecną zarówno w człowieku, jak i w przestrzeni wokół niego. Drga inaczej w chwilach radości, zachwytu czy miłości, a inaczej w momentach smutku, lęku czy gniewu. Każdy stan ma swoją własną częstotliwość, swój unikalny odcień energetyczny. W stanach niskowibracyjnych — również tych związanych z chorobą — energia drga wolniej i ciężej, natomiast w stanach uniesienia i szczęścia staje się lekka, szybka i świetlista.
Stany te można rozpoznać poprzez energię, którą niosą. Chwile, w których człowiek czuje się tak, jakby mógł „góry przenosić”, są stanami wysokowibracyjnymi. Z kolei rozpacz czy przygnębienie to stany niskowibracyjne. Spektrum wibracyjnych jakości jest ogromne — jak paleta barw o niezliczonych odcieniach. W trakcie życia człowiek poznaje wiele z nich, ucząc się siebie poprzez różne wibracyjne potencjały.
W świecie energii obowiązuje zasada: silniejsza wibracja przenika słabszą, wpływając na jej strukturę. Dlatego wibracja ma bezpośredni wpływ na duchowy rozwój człowieka — może go wspierać lub hamować. Poziom, na którym człowiek funkcjonuje, decyduje o jakości jego życia, o tym, jak postrzega świat i jakie doświadczenia mu towarzyszą. Można więc powiedzieć, że wibracyjny potencjał jest kompasem ludzkiej drogi — kształtuje możliwości, kierunek rozwoju i sposób, w jaki człowiek doświadcza rzeczywistości.
